|
lundi, novembre 02, 2009
● خود را به دست خنک پاییز می سپارم تا بخشکاند و سپس . . . برویاند. شاید اینبار ... .
|
dimanche, novembre 01, 2009
● "فکر می کنی چند سال دیگر
باید بگذرد
تا من
زندگی میان
دروغ و ناراستی
را
یاد بگیرم؟"
می پرسم
و
چشم می دوزم به آسمان
تا پاسخم را
بدهی ... .
|
dimanche, octobre 25, 2009
● می دانی که داری دیوانه ام می کنی؟؟؟
حتما می دانی، مگر نه؟
مگر نه این است که به همه چیز آگاهی؟
مگر نه این است که ...
وای
دیگر
ایمان آوردم
که
طاق آسمان چنین بلند است
تا
با آه و واویلاهایمان
نشکند
تا
تو سر فرصت
چاره ای برای بدبختی هایمان بیندیشی.
تا آن موقع صبر می کنم
تا آن موقع صبر می کنیم
بالاخره این طاق بلند که خالی نیست
ستاره ای هست
تا
شب هایمان سحر شود.
.
.
.
.
|
jeudi, octobre 22, 2009
● دلم عجیب هوای باران کرده است. حتی می ارزد اگر ابرها شبی روشنای ستارگان را از ما بگیرند
و
باران را
روزی لب های خشک زمین کنند.
|
lundi, octobre 12, 2009
● 
دیگر غصه های تکراری ام را برایت نمی گویم
اما
تو
هر وقت
بی تابی ام را دیدی
سرت را
نزدیک بیاور
و
آرام
_طوری که خیال کنم
فرشته ای سخن می گوید_
در گوشم زمزمه کن:
"غصه نخور، خدا بزرگ است".
|
mardi, octobre 06, 2009
● در خواست زیادی است؟
اگر
بخواهیم
کمی بیشتر
از نور رنگ پریده تان
کمی
فقط
کمی بیشتر
بر سیاهی
هزار توی
نا امیدی مان
بتابانید؟؟؟
|
lundi, septembre 28, 2009
● انگار که نیستی
انگار چنان گم شده ای
که
هیچ وقت پیدا نمی شوی
شاید
چنان گمت کرده ام
که
دیگر پیدا کردنت
محال شده است.
انگار که
نکند که اصلا نبوده ای
انگار که ... .
|
lundi, septembre 21, 2009
● صورتم
خیس از
رد پای پاییز،
خواب ها
هم
بوی خاک
باران خورده می دهند.
گوش هایم
سمفونی برگ ها را
و
روحم
هیاهوی رنگ ها را
می بلعد.
بیا
ببین
که چقدر بوی پاییز می دهند
اشک های خشکیده چنار
و
رقص موزون
مسافران آسمان
به سوی خاکی که
بوی ابر می دهد
و
پیش از آمدنت
از باران
سیراب گشته است.
من
اما
.
.
.
راستی که ...
دلم گرفته است.
|
jeudi, septembre 17, 2009
● ...
می خواهم فکر کنم
که
امشب
ما را
بخشیدی
و
همه آنچه را
که از سر غفلت ... .
امشب که
در لحظه افطار
باران فرستادی
فکر کردم
فرصت دادی
تا
آخرین گناهانمان را
در
آب آسمانیت
_آبی پر از
بوی ابر و آسمان_
بشوییم.
باشد که رستگار شویم.
...
|
samedi, septembre 12, 2009
● .
.
.
شرابـــــــــــــــــــــــی تلــــــــــخ می خواهم
.
که مردافـــــــــــــــــــــــــــــــــــکن بود زورش
.
.
.
که تـــــــــــا یکدم بیـــــــــــــــــــــاسایــــم
.
ز دنیــــــــــــــــــــــــــــــــا و شر و شورش
.
.
.
آه
... .
|
mardi, septembre 08, 2009
● 
زمین تب داشت
زمان هم.
و شمشیر کینه در دست مردی
-جای مهر نماز ریا
بر پیشانی اش پینه بسته -
بر فرق عدالت پایین آمد
قربتا الی الله
عدالت پیش از آن نیز
و
پس از آن هم
بارها
به خون غلتید
سر از تنش جدا شد
و
گاه
به سم نامردی
مسموم شد
و هر بار
قربتا الی الله.
و
هیچگاه نمرد
و
نخواهد مرد
به اراده خدا.
|
jeudi, septembre 03, 2009
● 
چقدر نزدیک آمده بودی
بوی باران می دادی
و
نور سپیدت
چشمهایم را تا صبح
بازنگه داشت.
دیشب آنقدر نزدیک بودی
که می شد سرم را
روی شانه هایت بگذارم
اما
آنقدر بوی باران می دادی
که
مطمئن شدم
پیش از من
بغض دیگری
روی شانه های خنکت
شکسته است.
|
jeudi, août 27, 2009
● 
پس ای پروردگار
به آنچه به من رسیده
طاقت ندارم
و
پر از رنج و اندوه گشته ام
از آنچه به من روی آورده.
و
توئی توانا به رفع این اندوه.
ای صاحب عرش
گرفتاری را از من دور گردان
هرچند که
شایسته آن نباشم.
* صدمین پست این وبلاگ نوشته شده به تاریخ ششم رمضان الکریم
و هنوز ستارگان مامورند به روشن کردن شب زمینیان
|
lundi, août 24, 2009
● 
کجا این همه درد را فریاد کنیم؟
به کدام دیوار سربکوبیم؟
کدام شانه تحمل رنج هایمان را دارد؟
چقدر این روزها
استخوان لای زخم های بیشمارمان می گذارند،
چفدر این روزها
خار در چشمان سرخ مان فرو می کنند،
چقدر این روزها
دردناکند.
چه کردیم که از چاهی برای فریاد دردهای مان هم دریغ کرده ای؟؟؟
|
dimanche, août 23, 2009
● همه آمده بودند:
تو، ماه، ستاره ها
او که به خرمایی افطار کرده بود
و
او که به خرمایی افطاری داده بود
و
او که در بند مانده بود
و
او که ضیافت تو را "میهمانی اجباری" خوانده بود
و
حتی آن ها که ...
و
حتی
من.
همه ما
آمده بودیم
اما
ای کاش ... .
|
lundi, août 17, 2009
● تو که هر شب
روشن تر از پیش می تابی
ناله ها
فریادهای دردناک
ضجه ها
اشک ها
بی تابی ها را
چگونه تاب می آوری
و
باز
روشن تر از
پیش
بر پیشانی
سیاهی
می تابی؟
|
vendredi, août 14, 2009
● نه ابر، نه باد
نه
باران
و نه دیگر شب
همان شب است.
راستی
چقدر مانده است تا صبح؟
.
.
.
"ان موعدکم الصبح، الیس صبح بقریب"
"وعده ما صبحدم، آیا نزدیک نیست؟"
|
jeudi, août 06, 2009
● و امشب است که او اراده می کند به کارهای بزرگ و امشب است که می بخشد و می بخشاید. و امشب است که من با تمام دل رنجیده ام آسمان را ستاره باران می کنم، به امید تو به احترام تو و شاید ... منتظر تو هر چند که اینجا چنان کثیف است که ... ببخش بدی زمینیان را ببخش ستاره بانی را که امشب جای شادی اشک می ریزد. تولدت مبارک
|
jeudi, juillet 30, 2009
● و آن روز تو آمدی در بیداری با صورتی انگار سیلی خورده با دندانهایی انگار شکسته با قلبی انگار پر امید
من مات زیباییت مانده بودم
دستانم
پس چرا خونی بود؟
حالم بد است، برادر. حلام بد است و قصد خوب شدن ندارد.
غصه ها آوار شده اند
توی دلی که هیچوقت پیش از این شاد شاد نبوده است.
اما اینهمه غصه هم تویش جا نمی شود.
|
jeudi, juillet 23, 2009
● چرا اینقدر نفس کشیدن کار نفس گیری شده است؟
چرا مدام دلم شور می زند؟
دیگر چه چیز مانده که ما ندیده ایم؟
هان! با توام که تمام شب چشم دوخته ای
به من
که نکند خوابم ببرد.
|
lundi, juillet 13, 2009
● کابوس های گاه گاه!
کابوس های گاه بی گاه!
که حالا شده ای میهمان ناخوانده هر شبم،
حتی اگر چشم های متورمم هر روز سرختر شود،
یادم نمی رود که شب زنده داری این روزگار سنگین را مدیون توام.
سپاس و خیالت راحت که من و ما، چندی است بیداری پیشه کرده و با خواب وداع گفته ایم.
نگو که ندیده ای این شب ها چگونه ستاره های محروم مانده از روشنای روز، پر نور تر بر پیشانی سیاهی خودنمایی می کنند.
تا که روز برآید و بی مدعا باز خاموشی در پیش گیرند.
تا آنگاه که صبح عدالت از مشرق امید سر برآورد.
|
samedi, juillet 04, 2009
● من از که می گریختم، یادم نیست. فقط یادم می آید که دشت خالی بود و تو نبودی تا به دستهایت پناه ببرم من تازه می فهمیدم که فریاد زدن نامت هم بزرگترین گناه دنیا شده است چه رسد به ... . در برهوت بی عدالتی و ظلم صدایت زدم سینه ام آماج عقوبت شد اما لبیکت تمام حجم دشت را پر کرد.
|
dimanche, juin 28, 2009
● هرچند که این روزها و شب ها
آرامش شده است رویای محال زندگی من و تو
هرچند که این روزها و شب ها
عجیب و غریب تر از همیشه می گذرند
هرچند که این روزها و شب ها
دلمان نه مثل همیشه که بیش از همیشه تنگ آسمان است
به رسم شب های آرام غفلت
ستاره های آسمان را می شماریم
شاید
خواب به میهمانی چشمانی بیایند که
پس از روزها نگرانی
هنوز
با خواب قهرند.
|
jeudi, juin 25, 2009
● چشم های خسته ات را ببند
روزی می رسد
که
غریو شادی از حنجره خونینمان برآید.
چشمان داغدارت را ببند
روزی می رسد
که
زیر سایه آزادی، داغهایمان را گریه کنیم.
چشمان بهت زده ات را ببند
روزی می رسد
که
هیچکس جرات کشتن ما را نداشته باشد.
چشمانت را می بندم
با
دستهای خونینم:
"بخواب عزیز دلم، ستم عمر زیادی نمی کند".
|
jeudi, juin 18, 2009
● 
در این شب ها که سیاهیش با بانگ "الله اکبر"مان می شکند،
من، تو، ما و همه ستاره ایم. پایین آمده از عرش و ایستاده بر بام های خشم بی عدالتی
خسته از دورغ و نیرنگ و امید بسته به موج سبز رنگ.
این روزها دستانمان در دست هم، دهانمان بسته به مهر فرهنگ سکوت و چشمانمان سرشار از فریاد برائت از بیداد.
این روزها که می گذرند، تلخ اند، دردناک، طولانی و گاه عزادار
اما من و تو، ما و همه زیر بار سنگین دروغ و تقلب خم نمی شویم.
"ایرانی می میرد/ ذلت نمی پذیرد".
|
mardi, juin 09, 2009
● شاید این بار رنگ امید سبز باشد:
"گرگها خوب بدانند، دراين ايل غريب
گر پدر مرد، تفنگ پدري هست هنوز
گرچه مردان قبيله همگي كشته شدند
توي گهواره چوبي پسري هست هنوز
آب اگر نيست نترسيد، كه درقافله مان
دل دريايي وچشمان تري هست هنوز.." (دکتر زهرا رهنورد)
با چشمانی تر سینه فراخ می کنیم برای آزادی!
|
vendredi, juin 05, 2009
● این روزها و شب ها را
که
به سلامت بگذرانم،
بزرگتر خواهم شد.
اگر واقعیت داشته باشد که :
"غم ها اگر ما را نکشند،
بزرگترمان می کنند".
کاش بزرگ شدن اینقدر دردناک نبود.
|
lundi, mai 18, 2009
● می گوید: "زمین هیچگاه از انسان های خوب خالی نمی شود".
می گویم: "اینگونه است که آسمان نامردمی هایمان را تاب می آورد"
و
"بر سرمان آوار نمی شود".
به احترام او که بزرگ بود.
|
mardi, mai 12, 2009
● و بازشب،
و باز
مهتاب که صورتت را بیش از همیشه مهتابی می کند
و باز
مهتاب که بر طلایی موهایت می تابد
و بازشب
و
نگاه خیره ام به چشم های بسته ات
تا روزی که
آرام باز شوند
و
... .
|
mercredi, avril 29, 2009
● هنوز همه شب های بیخوابی ام
با خیال
آدم هایی می گذرد
که ستاره های آسمان را
از آنسوی
سقف چهاردیواری شان
می شمارند
تا
خواب میهمان
چشمانشان شود.
و
هر شب
کابوس آدم هایی که سهمی از آسمان ندارند
رویاهای شیرینم را
می بلعد.
تو مثل هر شب
آرام خوابیده ای
و
من
فکر می کنم
تو چطور بدون شمردن ستاره ها
خوابت می برد.
|
jeudi, avril 23, 2009
● چشم به تاریکی آسمان بدوز
ستاره ها آنجایند.
و نا امید نشو از تعداد اندکشان
لختی تامل کن
تا
تاریکی آسمان تو را در آغوش بگیرد.
حالا ستارهای بیشتری در آسمان
به تو لبخند می زنند.
|
vendredi, avril 17, 2009
● خیره مانده بودم به
دست و دلبازی آسمان کویر
که هرچه ستاره
در چنته داشت
به پای زمین می ریخت.
و بهت
وقتی آمد
که تو آمدی
و
در آسمان
هیچ نیافتی جز سیاهی.
"صبور باش
این، اولین شرط
قدم گذاشتن به
دنیای آسمان است".
|
lundi, avril 06, 2009
● آسمان سخاوتمندانه زمین را ستاره باران می کرد.
باد حرف های زیادی داشت.
درخت دیگر خسته نبود.
ابر باران داشت.
هوا تازه
و
بهار مهربان بود.
مردم اما
هنوز مثل همیشه بودند.
|
mercredi, mars 18, 2009
● بوی باران که بیاید
ستاره ها که بخندند
ابرها که در آسمان به جنب و جوش بیفتند
دیگر شک نکن
بهار آمده است.
.
.
.
حالا که مطمئن شدی در زمین
هیچ نیست
دنبال سهمت از
آسمان
باش.
آسمان بهاری
هیچ از
زمین زنده شده
کم ندارد.
|
mercredi, mars 11, 2009
● دلم که از دروغهای زندگی می گیرد،
هوای آسمان به سرم می زند
و هر روز
و هر لحظه
تو را سپاس
که آسمان، ابر و ستاره آفریدی.
آه آسمان
شانه های خسته مرا
در
آغوش بگیر.
بعضی ها این پایین خیلی تنهایند
... .
|
vendredi, février 27, 2009
● خیره مانده ای به من
که
تازه از آسمان برگشته ام.
با پیراهنی خیس باران
مقابلت ایستاده ام.
ستاره ای از روی موهای ژولیده ام
برمی داری
و
مردمک لرزان چشمانت
برق می زند.
|
lundi, février 23, 2009
● پله های مهتاب را دوتا یکی بالا می روم
ستارها بازی می کنند.
سکوت زمین در هیاهوی
آسمان
گم شده است.
تا مقصد راه زیادی نیست.
در گوش ستاره ها پیغامم را نجوا
می کنم.
...
باز میگردم.
شاید شب دیگری
خود پیغامبر خود باشم
|
lundi, février 16, 2009
● حالا که رنج های زمین زخم ناسوری شده است بر شانه ات
حالا که دیگرحوصله ای نیست برای گریستن
حالا که از زمینیان خسته شده ای
حالا که پاهایت از زمین جدا شده است
گوش کن
تا ستاره ها
از رازهای آسمان برایت بگویند.
" ... ".
|
mercredi, février 11, 2009
● "به آسمان نگاه کن
و
منتظر معجزه باش"
این را همیشه تو می گویی
وقتی بغض آسمان
می ترکد.
و من
همچنان
چشم براه
معجزه بزرگ می مانم
و
دل به
این همه معجزه کوچک
که از آسمان
نازل می شود،
می سپارم.
باران این بار
بیش از همیشه
بوی آسمان میدهد.
شاید وقوع معجزه نزدیک است
|
vendredi, février 06, 2009
● غریبی نکن!
آسمان همیشه آغوشی گشوده است
برای واماندگان زمین.
غریبی نکن!
سر بلند کن
تا بیبینی
چگونه ستاره ها برای همه
حتی
غریبه ها
چشمک می زنند.
غریبی نکن!
|
lundi, janvier 26, 2009
● خیلی خسته امکاش اشک مهلت می داد تا ...
تا بپرسم وقتی می گویی "از سنگ باشید یا از آهن"
یادت هست که مرا از گوشت و پوست و استخوان آفریدی و بیش از هر چیز از روح؟ کاش اشک مهلت می داد تا ...
|
mardi, janvier 20, 2009
● هوا خوب بود
که
به یادم آمدی.
ابر بزرگ و خاکستری آسمان
مرا به یادت انداخت.
ببخش که به سادگی یک
گناه
از یادم می روی.
اما
به همان سادگی
با ابری که دلتنگ باریدن است،
با نسیمی سرخوش وزیدن
و
با قطره هایی که بوی آسمان می دهند،
به یادم می آیی ...
من
_تشنه ای با سبوی آب در دست_
از تمام آفریدگانت
تو را
و
از تو،
تو را می طلبم؛
بی تو،
با قلبی به امید تو
و
با سوالی بی جواب:
"چه کرده ای با من؟"
|
samedi, janvier 17, 2009
● وقتی به بینهایت آسمان
خیره می شوی
چیزهای کوچک زمین را به دست باد بسپار.
حالا به ستاره ها بگو
چقدر بزرگی؟
و با تمام
بزرگی ات فریاد بکش.
فریاد بکش.
پس چرا ستاره ها صدایی نمی شنوند؟
|
samedi, janvier 10, 2009
● چشمان خسته امتا ابد به آسمان تیره شب خیره خواهد ماند،
به امید یافتن ستاره ای در قحطی نور.
|
lundi, janvier 05, 2009
● شب دیگری می آید.
در سر سرگردانت چه می گذرد؟
دل بسپار به آسمان.
وقتی آدم ها تنهایت می گذارند، دل بکن از این زمین
و به یاری ستاره ها دل بسپار
خدا همه آن ها را برای تو آفریده است.
این را دلم می گوید.
شب های سرگردانی بسیاری را
سر بر شانه ستاره ها
اشک ریخته ام.
|
samedi, janvier 03, 2009
● باز روز دیگری تمام می شود
و
باز
شب می آید با تمام ستارگانش.
من از ستاره های تب دار می پرسم:
"چند شب دیگر تا حادثه مانده است؟"
و
شرم آسمان پاسخ مرا با
سکوت
می دهد ... .
|
vendredi, janvier 02, 2009
● سلام بر تو، ای مظلوم فرزند مظلوم سلام بر تو، ای معصوم فرزند معصوم سلام بر تو، ای شهید فرزند شهید سلام بر تو و ذبح عظیم تو، آنگاه که خداوند اراده کرد تو را و خاندان تو را به خون غلتیده ببیند. سلام بر تو که هیچ پیامبری چون تو به شایستگی ذبح عظیم نایل نیامد. سلام بر تو و بر معصومیت تو و خاندانت سلام بر تو و بر فرشتگان حلقه زده بر مزارت که رنج و مصیبت تو بسیار عظیم است بر ما، بر زمین و زمینیان و بر آسمان و اهل آسمان... .
|
mardi, décembre 30, 2008
● باد سردی می وزد
و تو
بیهوده برای شکستن بغضم
و دیدن اشک هایم
انتظار می کشی.
امید بستن به زمینیان
تا وقتی
آسمان هست
حماقت محض است.
|
samedi, décembre 27, 2008
● حجم شب
در سکوت کشدار لحظه هایمان
چند برابر شده بود
و
دست هایم خالی بود
و
شانه هایم رنجور تر از آن که
سنگینی ابهام ابرهای سرخ آسمان شب را
تاب بیاورد
... .
|
lundi, décembre 22, 2008
● "هوا سرد است"
این را می گویم و ملحفه را روی بدن تب دارت می کشم.
تو اشک می ریزی،
چشم های سرخ و ورم کرده ات امشب
همه ستاره ها را فرشتگان کوچک مرگ می بینند.
"امشب ستاره ها سر به سرت می گذارند، جدی نگیر،
مرگ اینقدر ها هم ساده نیست".
|
mardi, décembre 16, 2008
● شب یخ زده بود
و نه تنها شب، مدتهای مدیدی است که دنیا یخ زده است.
من امروز
با چشمان خودم دیدم که ستاره ها روی یخ نامردی مان سرسره بازی می کردند.
امروز امیدم تنها به نام توست
برای نجات خونهایی که هنوز در رگهای نیمه یخ زده آدم های بنفش
در رسیدن به قلب هستی جان می کنند.
امشب برایمان دعا کن که رستگاری از ما می گریزد.
|
mercredi, décembre 10, 2008
● نمیتوانم به چشم هایت خیره شوم، تحمل نگاه سنگینت از فاصله دور هم برایم ممکن نیست.
پس بی آنکه مجبورم کنی اشک بریزم
بگو
دیشب چه به ستاره ها گفتی
که
چنین سبک درآغوشت گرفتند.
|
samedi, décembre 06, 2008
● باز قطره های باران
آرام می افتند از صورت ابرها
پایین.
تا آسمان بخشنده است و باران می بارد
امیدی هست
به پاک شدن
به رستگاری
به رسیدن ... .
|
samedi, novembre 29, 2008
● دلم گرفته بود، از آن دلتنگی هایی که خیلی طول می کشد تا... . برگ های زرد آویزان یک به یک تکلیفشان معلوم می شد، می افتادند روی زمین و زیر پاهای خشمگین من خرد می شدند و من حتی از شنیدن صدای پاییز هم محروم بودم وقتی بلند بلند از خودم می پرسیدپم "چرا آدم ها اینقدر نفرت انگیزند؟".
|
mercredi, novembre 26, 2008
● باد موهایت را از روی صورتت کنار زد؛
تا آن وقت نمی دانستم پا به پای من گریه می کنی.
صدای ستاره ها می آمد که
به غم های بزرگ من و تو از رنج های کوچک دنیا می خندیدند.
|
vendredi, novembre 21, 2008
● دیگر در سر رویایی نیست
مدت هاست که رویاها برای همیشه ذهنم را ترک گفته اند.
پس از مرگ رویاها، چقدر زمان برای پذیرفتن تلخی های دنیا
نیاز است؟
_ ... .
|
samedi, novembre 15, 2008
● می خواستم بگویم:
...
چه فایده وقتی گوشی برای شنیدن نیست!
دنیا خیلی وقت است که با گوش های بسته خوابیده است.
|
dimanche, novembre 09, 2008
● همه خوابیده اند
جز من و دردهایم
که تاصبح بربالین ستاره هایی
که در لحاف ابر آرمیده اند، نگهبانی می دهیم
تا صبح برآید...
انگار که صبحی در کار نیست
این را دردهایم می گویند
اما
من هنوز به برآمدن خورشید
امیدوارم.
|
jeudi, novembre 06, 2008
● چقدر دلم می خواهد امشب آواز بخوانم
بلند، آنقدر بلند که ستاره های خواب آلود
سر از زیر ملحفه ابر بیرون آرند.
کسی چه میداند
شاید
باران هم با من هم آوا شود
"ما را رهااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا کنید در این رنج بی حساااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااب"
... .
|
dimanche, novembre 02, 2008
● دیشب جمع کردن ستاره های چشمانت خیلی وقتم را گرفت شب غم انگیزی بود گریه های بی صدای تو و گونه های خیس من... .
|
lundi, octobre 20, 2008
● تو مطمئني كه
آنهمه ستاره جز براي تو آفريده نشده است
و باز از آسمان ستاره چيده اي
من باز
ستاره ها را
به آسمان باز ميگردانم
ستاره ها سهم آسمان اند !
|
samedi, octobre 18, 2008
● شب بود
از همان شب هاي تاريكي كه جز برق چشمانت
نمي ديدم
و جز ضرب آهنگ سكوت نمي شنيدم.
شب بود
از همان شب هاي تاريكي كه جز برق اشك هايم
هيچ نمي ديدي
و جز صداي فريادت چيزي نمي شنيدي
شب بود ... .
|
jeudi, octobre 09, 2008
● _ فرياد بزن
اين را تو مي گويي
و من مچاله شده در درد
دندانهايم را آنقدر روي زبانم فشار مي دهم
تا مزه تلخ و شور خون
دهانم را بگشايد.
وقتي درد با فرياد از دهانم بيرون مي جهد
تازه ميفهمم صبوري انگار نتيجه اي جز نابودي ما ندارد.
|
dimanche, septembre 28, 2008
● اولين حضور ابرهاي پاييزي
را
در خاطر باد
به ياد بسپار
و
چشم انتظاري
ستاره هاي پنهان شده
در
تيرگي ابرهاي پر باران
را
تجربه كن ...
پاييز واقعيت مبارك
|
samedi, septembre 20, 2008
● امشب ، در شب قدر نشناسي مردمان
تمام ستاره هايم،
تمام روشنايي آسمان تاريك اين دنيا،
نذر سلامت فرق شكافته
مولا.
|
lundi, septembre 15, 2008
● ديشب خواب ديدم كه ستاره هايم
در تاريكي شب گم شده اند و من
با چشمهاي خيس
تمام ابرها را زير رو مي كنم.
امشب اما
آسمان از
نورهاي كوچك ستاره ها لبريز است.
|
samedi, septembre 06, 2008
● عجيب است كه سكوت شب هيچگاه با
صداي خنده هاي معصوم ستاره ها
نمي شكند.
|
lundi, août 25, 2008
● چشمانم را به نقره ای آسمان شب می دوزم
و
به سکوت ستاره ها گوش می سپارم...
|
dimanche, août 24, 2008
● چشمهای قرمزم می سوزد، انگار خسته است
اما
فکر فردا
خواب از سرم میپراند.
امشب شما برای چشمهای خسته ام
لالایی باران و مهتاب بخوانید.
|
lundi, août 18, 2008
● هوا کمی خنک تر شده است این را وقتی فهمیدم که ستاره هایم بی روکشی از ابرهای آسمان خوابشان نمیبرد...
|
● کاش بیایی خیلی زود
دیگر تحمل غروب های دلگیر سخت است
شاید سخت تر از تنهایی تو نباشد، اما سخت است
دیگر روشنایی ستاره ها این شب های تار را کفایت نمی کند
کاش بیایی به حرمت آنچه می گویند نامش انتظار است و تحملش
کمرشکن.
تمام ستاره هایم نذر آمدنت
|
● دو سال گذشته است. دوباره می نویسم. برای ستاره های آسمان. هرچند که حوصله آسمان بی ابر را ندارم... هرچند که دلم همیشه ابر را با ستاره می خواهد.
|
lundi, septembre 03, 2007
● امشب هوس كردهام تمام ستارههاي آسمان ابري پاييز را به تو ببخشم.
هرچند كه...
پسشان بده پشيمان شدهام.
شايد ابرها ببارند و ستارههايم از آن بالا پايين بيفتند،
و اگر گرمي دستانم نباشد، گريهشان ميگيرد
ميترسند...
و من از فكر ترس نقرهاي اين همه ستاره خواب از سرم ميپرد.
|
samedi, septembre 01, 2007
● دلم گرفته
دعا كن پاييز بيايد
و
آسمان ببارد
بر
من و بر
گناهانم
ايكاش زودتر بادهاي سرد
ابرهاي ضخيم بغضم را بشكنند
دعا كن پاييز بيايد
تا ...
|
jeudi, novembre 09, 2006
● دشت غرق در سکوت، با چشم های بسته اش انگار خواب تو را می بیند....
|
vendredi, septembre 08, 2006
●
سلام
تولدتان هم مبارك. غم اين روزهاي تار و شب هاي
بي ستاره به شادي اميد آمدنت در. اين چراغ ها نذر شب هاي روشنت
اين شربت و شيريني هم نذر سلامتي ات .شب زنده دار زيباترين شب
اين عالم .
|
mercredi, septembre 06, 2006
● اسمت را بگو تا بگويم كدام ستاره را خدا براي تو آفريد .
و من اينجا شب تا صبح هواي ستاره ات را دارم.
|
dimanche, septembre 03, 2006
● انگار قرار بود همه چيز تمام شود. اگر ستاره آن شب جيغ نمي زد من براي هميشه
رفته بودم. قبول داري كه سقوط مرگ دردناكي ست؟
|
mardi, août 22, 2006
●
امشب زير اين آسمان ستاره باران قسم مي خورم اگر ستاره ها خلق نمي شدند،
محال بود خدا آسمان شب را در سياهي موهومش خلق كند. هميشه روشنايي هست حتي اگر كورسويي نا اميد كننده باشد، حتي اگر تنها يك ستاره باشد.
|
samedi, août 05, 2006
● امشب دلم می خواهد تمام صبوری این سالهای سکوت را فریاد بزنم.
امشب حتی اگر تمام ستاره ها آمده باشند ، حتی اگر ماه کامل باشد فرقی نمی کند .
امشب من فریاد می زنم . باید این ابر های آرمیده بر بالش نرم بی خیالی بدانند : من
در تمام سال هایی که به حماقتم خندیده اند، دانسته سکوت کرده ام .
|
lundi, juin 05, 2006
● امروز خودم را و تو را به یاد آوردم . که زیر غبار غلیظ همیشه مدفون شده بودیم .
کاش فراموش نمی کردم یا لااقل به یاد نمی آوردم.
|
mercredi, mai 17, 2006
● _باید درخت باشی، تشنه باشی تا بفهمی باران یعنی...
_درخت شدم و روزها آب ننوشیدم ،وفهمیدم باران یعنی...
|
dimanche, mai 14, 2006
● آنقدر سکوت است که دلم برای صدایم هم تنگ شده .
سر آسمان فریاد می زنم ، برای تشنگی ام باران می فرستد،
برای تنهایی ام ماه و برای تاریکی ام ستاره.
|
dimanche, avril 23, 2006
● نمی دانم چرا یک لحظه این دنیای عجیب و غریب آرام نمی گیرد.
چرا مدام تکانم می دهد ؟ پس کی وقت خواب است؟
|
mardi, avril 11, 2006
● چشم هایت را ببند ،آرزو کن و بگو کدام ستاره چشمک می زند.
چشم هایت را می بندی، از پشت پلک هایت می بینم که آرزو میکنی
و می گویی : پنجمی از سمتی که تو می شماری.
_یک، دو ، سه، چهار، ... پنج . آرزویت براورده شد و من می روم .
|
vendredi, avril 07, 2006
● کاش همیشه اینقدر باران ببارد و ما بی آنکه لحظه ای به چتر بیاندیشیم
آغوش باز کنیم برای قطره هایی که فقط برای ما ، فقط برای ما از راه
دور آمده اند و با خود بوی ابر و آسمان و ستاره آورده اند.
|
mardi, avril 04, 2006
● شب بود و سکوت و ستاره و سایه ی ابر بر روشنایی مهتاب ومن و تو
که هیچ نگفته بودیم و هیچ نشنیده بودیم جز سکوت محض و چه ناگفته ها که
نشنیدیم در سکوت منتظر چشم هایمان...
|
dimanche, avril 02, 2006
● چشم می گذارم به دیوار کاهگلی حیاط و می شمارم .همه ی ستاره ها قایم می شوند ومن به دنبالشان از روی درخت و خاک باغچه و پشت پشه بند برشان می دارم و به آسمان باز می گردانم، وقتی فکر می کنم برنده شده ام صدای خنده ی ستاره هایی که در حوض افتاده اند را می شنوم . ستاره های خیس فریاد می زنند: بازنده باید دوباره چشم بگذارد...
|
mardi, mars 28, 2006
● باز ابر آمده ستاره هایم را قورت داده .باز ستاره هایم قایم شده اند.
باز دلم گرفته ، باز دلم باران می خواهد.امروز ابر ها مثل بغض توی گلویم
خیلی خیلی سنگین اند.
|
samedi, mars 25, 2006
● دیشب چشم دوخته بودم به آسمام پر ستاره ی کویر و دلم به اندازه ی تمام دنیا
گرفته بود.آسمان صاف بود وچشم هایم خیس خیس .نمی دانم چرا اینقدر دلم
می گیرد و دلتنگ آسمان می شوم .دیشب همه ی ستاره ها برایم چشمک می زدند.
|
mardi, mars 21, 2006
● کاش یکبار فقط یکبار از درد به خود پیچیده بودی
کاش فقط یکبار از درد دندان سائیده بودی
فقط برای این که امروز همدردی ات را باور کنم.
|
vendredi, mars 17, 2006
● روی لبه ی پشت بام ایستاده بودم که ماه صدایم کرد :این بالا
همه چیز برای آمدن تو آماده است.وستاره ها برایم آواز خواندند.
باید خوش بین بود.از لبه ی بام پایین افتادم .می دیدم که بالا نمی روم
پایین می افتادم و می شنیدم که ستاره ها جیغ می کشیدند.
|
mardi, mars 14, 2006
● از آسمان گرد نقره ای می بارید ، فکر کردم ستاره ها خانه تکانی می کنند.
ولی خاک و ناپاکی مال ما زمینی ها بود.این همه گردگیری و خانه تکانی برای
چیست اگر مارا از خاک آفریده اند؟راستی چرا هیچکداممان شبیه خاک نیستیم ؟
شاید آن دم ملکوتی خاک هایمان را تکاند تا ، تا همیشه بگریزیم از هرچه ناپاکی ست.
راستی می گریزیم؟
|
vendredi, mars 10, 2006
● در شبی سرشار از معجزه ستاره بی آنکه به تو فکر کنم گوش سپرده بودم به
سکوت تیره ی شب .دیگر آسمان بخاطر تو آسمان دوست داشتنی نبود ،آسمان
بی آنکه تو را یادم بیاندازد زیبا بود وشگفت .این را ستاره ها هم فهمیده بودند.
| | 
